پیوندها
اخبار > نقش پلاسمینوژن در تغییرات سلول های بنیادی خونساز طی فرایند ترمیم استخوان


  چاپ        ارسال به دوست

نقش پلاسمینوژن در تغییرات سلول های بنیادی خونساز طی فرایند ترمیم استخوان

محققان پیش از این نشان داده اند که که فاکتور یک مشتق از سلول های استرومایی(SDF-1) در تغییرات شماری از سلول های بنیادی مغز استخوان طی فرایند ترمیم استخوان در موش دخیل است. علاوه براین، گزارش شده است  که نقص پلاسمینوژن(Plg) ترمیم استخوان و تجمع ماکروفاژها در جایگاه آسیب استخوانی را در موش به تاخیر می اندازد.

حال محققان دانشگاه Kindai  در ژاپن نقش های پلاسمینوژن را در تغییرات سلول های بنیادی مغز استخوان طی ترمیم استخوان بررسی کرده اند. در این مطالعه آن ها با استفاده از آنالیزهای فلوسایتومتری، تعداد سلول های بنیادی خون ساز(HSCs) و سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) را درون مغز استخوان موش های ناقص برای پلاسمینوژن و موش های طبیعی بعد از آسیب استخوان ران ارزیابی کردند. نقصان پلاسمینوژن به طور قابل توجهی مانع از کاهش تعداد سلول های بنیادی خون ساز بعد از آسیب مغزی در موش ها شد، هر چند روی افزایش تعداد سلول های بنیادی مزانشیمی اثری نداشت. نقصان پلاسمینوژن تعداد سلول های رنگ آمیزی شده دوبل برای SDF-1 و Osterix یا SDF-1 و آلکالین فسفاتاز را در اندوستئوم پیرامون ناحیه آسیب و هم چنین فعالیت ماتریکس متالوپروتئیناز-9(MMP9) و سطح mRNAی SDF-1 و TGF-beta افزایش یافته بوسیله آسیب استخوانی را کاهش داد. مهار پیام رسانیTGF-beta کاهش تعداد سلول های بنیادی خون ساز را بعد از آسیب استخوانی به طور قابل توجهی کاهش داد.

مطالعه حاضر نشان داد که پلاسمینوژن برای تغییر در سلول های بنیادی خون ساز از طریق MMP-9، TGF-beta و SDF-1 در جایگاه آسیب و در طی ترمیم استخوانی در موش حیاتی است.

Reference:https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2352187218300238

 

 


٠٨:٣٥ - 1397/08/15    /    شماره : ٣٩٣٣٤    /    تعداد نمایش : ٣٣٨



خروج




©تمامی حقوق متعلق به این سایت و برای ستاد توسعه علوم و فناوری های سلول های بنیادی

معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری محفوظ می باشد.