صفحه اصلی > اخبار 
اخبار > گفتگو با دکتر حمیده مروج از فعالان حوزه پوست و سلول های بنیادی


  چاپ        ارسال به دوست

گفتگو با دکتر حمیده مروج از فعالان حوزه پوست و سلول های بنیادی

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل ستاد توسعه علوم و فناوری های سلول های بنیادی، گفتگویی با دکتر حمیده مروج متخصص پوست و فلوشیپ درماتوپاتولوژی انجام گردید. ایشان دوره تخصص خود را از سال 1373 آغاز کرده است و در سال 1378 مدرک فلوشیپ درماتوپاتولوژی را از دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی اخذ نمود، همچنین ایشان از فعالان عرصه سلول های بنیادی و سلول درمانی مرتبط با تخصص خود می باشند.

اهمیت سلول های بنیادی نزد وی درست برمی گردد به حادثه آتش سوزی مسجد ارگ تهران، زمانیکه جهت درمان بیماران سوختگی نیاز به سازه های پوستی وجود داشت ولی متاسفانه پس از مکاتبات متعدد با کشورهای مختلف غربی از جمله آلمان، هزینه ی بسیار بالایی که برای فروش یک قطعه کوچک از پوست درخواست می کردند باعث شد تا به همراه همسرش آقای دکتر عارف که در آن زمان معاون اول دولت وقت بودند به این فکر باشند تا چنین فناوری را در کشور خودمان راه اندازی کنند. در این راستا به منظور کسب مهارت های لازم در ابتدا به کشور روسیه سفر کردند و پس از گذراندن یک دوره آموزشی توانستند فناوری استفاده از سلول های تهیه شده از پوست ختنه نوزادان، جهت درمان زخم های سوختگی را وارد ایران نمایند. در این روش که مقاله آن در مجله معتبر سوختگی (Burn) آمریکا منتشر شد( J Burn Care Res. 2016 Jan-Feb;37(1):e90-5). سلول های فیبروبلاست کشت داده شده از پوست ختنه پس از تکثیر طی هفت پاساژ روی پانسمان سیلیکونی بر روی پوست بیمار قرار می گرفتند. در این روش سلول های فیبروبلاست از منافذ موجود در مش سیلیکونی به داخل زخم ها نفوذ کرده و پس از گذشت یک هفته پانسمان برداشته می شد. چنین روشی نتایج بسیار مطلوبی را به همراه داشت چراکه روند گرانولاسیون از سه هفته به تنها یک هفته تقلیل می یافت. روند انجام کار به این صورت بود که سلول های مستخرج از پوست ختنه پس از انجام آزمایشات کنترل کیفی از جمله انجام pcr  برای ویروس های مثل تبخال تیپ 1و2و8 HLTV(1,2,3) وHIV وکلامیدیا و مایکوپلاسما HLA typing  فریز و بانک می شدند. و سپس از این بانک جهت مصرف پانسمان های پوست مصنوعی استفاده میشد و هم اکنون نیز استفاده میگردد. در مرحله بعد با کشت سلول های کراتینوسیت توانستند پوست کامل بسازند ولی به دلیل تعداد کم نمونه ها این کار تا کنون منتشر نشده است. در این روش پوست فرآوری شده به این ترتیب بر روی زخم 3 بیمار مبتلا به زخم سوختگی و شکاف دهان گذاشته شد که نتایج بسیار خوبی داشت ولی به دلیل هزینه بسیار بالای کشت سلول های کراتینوسیت این فرآورده نیز به تولید انبوه نرسید.

از پژوهش های دیگری که نتایج آن در مجله Clinical dermatology به چاپ رسید(Clin Exp Dermatol. 2013  (Aug;38(6):646-51. ، کشت سلول های فیبروبلاست بر  غشای آمنیوتیک است که می تواند اثر ترمیم کننده سریعی در جراحت های پوستی داشته باشد.

همچنین تیم دکتر مروج بر روی سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی نیز کار کردند. آنها پژوهش خود را جهت درمان 10 بیمار دارای زخم های پوستی انجام دادند، به اینصورت که از 10 بیمار نمونه چربی گرفتند و با جدا کردن سلول های مزانشیمی و تزریق به زخم های پوستی ثابت نمودند که اینکار ایمن و کاملا بی خطر است، ضمن اینکه کمک زیادی به بهبود زخم ها در این افراد می نماید.

 پژوهش دیگری از ایشان که در مجله British Journal of dermatology در حال چاپ است بر روی درمان بیماران مبتلا به بیماری پروانه ای یا همان اپیدرمولاسیز بولوزا (EB) می باشد که با تزریق سلول های فیبروبلاست آلوژن انجام گردیده است. بدین منظور فراخوان گسترده ای از بیماران EB انجام شد و تزریق فیبروبلاست آلوژن در 37 زخم از هفت بیمار انجام شد. به این صورت که گروهی تزریق فیبروبلاست آلوژن دریافت کردند و گروهی فیبروبلاست تعبیه شده بر روی پرده آمنیوتیک بر روی زخمشان گذاشته شد و گروهی نیز به عنوان شاهد تنها گاز وازلینه دریافت کردند. نتایج حاکی از بهبود 100% زخم پس از تزریق سلول های فیبروبلاست آلوژن بود که پوست کاملا طبیعی و دارای الاستیسیته بالا در آنها تشکیل میشد. همچنین پرده آمنیوتیک که حامل سلول های فیبروبلاست آلوژن بود 78% بهبودی را نشان داد و این در حالی بود که گروهی که به صورت سنتی درمان شدند هیچ نتیجه ای از بهبودی را نشان نمی دادند. در ادامه پژوهش قبلی مطالعه دیگری که در حال انجام است مقایسه الگوی ژنتیکی فیبروبلاست افراد مبتلا به EB با فیبروبلاست افراد سالم بود تا بدین وسیله القای کلاژن 7 از طریق وکتور غیر ویروسی به سلول هایی که فاقد کلاژن 7 هستند انجام می گردد.

از پژوهش های دیگر ایشان یافتن درمانی جهت بیماران سوختگی بودکه زخم هایشان کلوئید شده و محل اسکار آن برجا مانده بود. کلوئیدهای این بیماران به روش درم ابریژن تراشیده شده و کراتینوسیت های غیر کشت داده شده  به صورت مستقیم از ران پا گرفته شده و مخلوط با هیالورونیک اسید و یا پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) بر روی پوست چکانده شدند و بر روی آنها پانسمان کایتوسان قرار گرفت. اسکارهای جراحی هم با همین روش درمان می شدند، به این صورت که محل اسکار تراشیده میشد و پس از تزریق فیبروبلاست آلوژن در زخم حاصله بر روی سطح زخم کراتینوسیت مخلوط با  PRP قرار گرفته شد و با پانسمان کایتوسانی پوشیده میشدند که نتایج این روش شگفت انگیز بود و در کنگره جهانی درماتولوژی که در سئول پایتخت کره  در سال 2011برگزار شد، ارائه گردید.

در پایان ایشان با اشاره به اهمیت سلول های بنیادی و سلول درمانی در حوزه درماتولوژی و درمان موفق بیماری هایی از جمله ویتیلیگو، اپیدرمولاسیز بولوزا، سوختگی ها و اسکارهای به جا مانده از زخم ابراز امیدواری کرد که چنین فناوری در کشور گسترده شده تا بیماران بتوانند از مزایای درمانی آن در کشور همگام با سایر کشورهای پیشرفته دنیا استفاده نمایند.

 

اخبار ستاد را در شبکه سلول های بنیادی دنبال کنید:

http://stemcell.isti.ir/uploads/9_680_7_app-release-1.apk : دریافت نرم افزار نسخه اندروید

https://appsto.re/us/7l7ckb.i: دریافت نرم افزار نسخه iOS

 

 



١٢:٠٠ - 1396/09/14    /    شماره : ٢٩٤٤٨    /    تعداد نمایش : ١٠٢



خروج




©تمامی حقوق متعلق به این سایت و برای ستاد توسعه علوم و فناوری های سلول های بنیادی

معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری محفوظ می باشد.